Een treurig interview

Tenenkrommend interview met de - van oorsprong - Zeeuwse schrijfster Franca Treur gisteravond in het EO-televisieprogramma Moraalridders.

Andries Knevel en Tijs van den Brink maakten de klassieke fout de schrijfster en de hoofdpersoon van haar veelgeprezen roman Dorsvloer vol confetti (tiende druk inmiddels!) te vereenzelvigen. Treur moest meteen rechtzetten dat ze Meliskerke zou hebben beschreven (de naam van het dorp wordt nergens genoemd) en dat de Katelijne uit het boek van haar geloof valt (not). Daar ging dus Knevels theorie dat het boek vooral populair zou zijn doordat veel mensen die 'afscheid hebben genomen van het christelijk geloof' daarvoor 'een legitimatie achteraf' zoeken.

Treur had zelf een veel plausibelere verklaring. ,,Misschien is het gewoon een goed boek. Dat kan toch ook?" Maar dat ging er bij de beide Moraalridders niet in. Hun interview mondde uit in een laatste poging de schrijfster alsnog op het rechte pad te krijgen. Die bleef er echter bij dat 'God in de hoofden van de mensen zit' en dat het bestaan van een almachtig opperwezen 'niet zo aannemelijk' is. Knevel & Van den Brink toonden vooral onbegrip, maar zagen uiteindelijk het heilloze van hun missie in. ,,Je geeft weinig hoop", concludeerden de ondervragers, verbijsterd over zoveel ongeloof.

Over literatuur ging het eigenlijk nauwelijks.

Floortje Zwigtman - Spiegeljongen

Sinds vandaag ligt het boek officieel in de winkels: Spiegeljongen van de Middelburgse schrijfster Floortje Zwigtman. Het is het slotdeel van het drieluik Een groene bloem, waaraan ze bijna tien jaar heeft gewerkt. Eerder verschenen de delen Schijnbewegingen (2005) en Tegenspel (2007).

Rue Royale krijgt zaal stil

Het opvallendste aan het optreden van El Pino & The Volunteers, gisteravond in De Spot, was... het voorprogramma. Het Amerikaans-Britse duo Rue Royale kreeg iets voor elkaar wat je helaas zelden nog meemaakt in de popzalen: een muisstil publiek.

Weinig bezoekers zullen eerder van Brookln Dekker en Ruth Dekker hebben gehoord, maar hun soms bijna verstilde muziek pakte onmiddellijk, door de intensiteit, de zuivere stemmen die prachtig bij elkaar kleuren en de ontwapenende uitstraling ('Sorry, we hebben geen setlist'). De zaal werd er stil van en na afloop gingen er heel wat cd's van de hand.

El Pino & The Volunteers deden het - al wilde de vonk niet echt overslaan naar de zaal - allerminst slecht. Sterke nummers, keer op keer onverwachte muzikale wendingen, goede zang, mooie climax op het eind. Het was een genoegen om dat mee te maken, maar na afloop domineerde toch de herinnering aan Rue Royale.

Update 9 februari: zie ook het verslag van Gijs Kamphuis op 3voor12 Zeeland.

Spin bijna uitgesponnen

Geschokte reacties gisteravond op Facebook en Twitter, nadat Bart Gabriëlse van de Middelburgse muziekzaak Spin had aangekondigd dat hij op 15 mei de winkel sluit. Reden: 'te weinig carrière perspectieven'.

Hoe jammer ook, echt verrassend is het niet. Wie nu nog een cd- en lp-specialzaak begint, gaat daarmee dwars tegen de digitale tijdgeest in. Dat is alleen maar te prijzen en Gabriëlse heeft al menig muziekliefhebber, ook via zijn PZC-videoblog Bart Beveelt Aan, op het spoor van minder voor de hand liggende acts gezet. Maar de doelgroep blijft beperkt en van sympathie kan uiteindelijk niemand leven.

Wat we vooral dreigen te gaan missen is dat Bart de afgelopen jaren ook acts die de moeite waard waren naar Zeeland heeft, voor een optreden in zijn eigen zaak of elders in Middelburg. Over de optredens van bijvoorbeeld Tiny Vipers en Bowersbirds wordt nog regelmatig gesproken, vorig jaar november was er een verrassingsconcert met de Amerikaanse groep Sleepy Sun en het had niet veel gescheeld of Bart had Patrick Watson naar Middelburg weten te halen.

Hopelijk blijft hij in die richting actief. Zelf houdt hij het er voorlopig op dat hij na medio mei iets 'in de culturele sector' wil gaan doen.

Crappydog

Zeker, Erik Vandenberge (1970) wordt er - om hemzelf te citeren - niet jonger op. Maar wél steeds beter. De afgelopen jaren maakte de Zeeuwse singer-songwriter met minimale middelen diverse memorabele albums. Inmiddels heeft hij een band geformeerd, Crappydog, die het opvallend goed doet.

Eind vorig jaar verscheen het album Sure Ain't Getting Any Younger, dat landelijk enthousiast is opgepikt. Veel tv-zenders en radiostations besteedden er aandacht aan. De recensies waren ook - terecht - bovenal positief.

Dat is een mooie erkenning voor Vandenberge, die met zijn gedrevenheid, weerbarstigheid en puurheid toch een verademing is binnen de vercommercialiseerde muziekwereld.

Zangtalent

Bij de kerstmusical van de Bisschop Ernstschool in Goes, vorige maand, maakte hij - zo zag ik met eigen ogen - al indruk met zijn uitvoering van De kerstezel. Gisteren won hij in Terneuzen de Zeeuwse finale van Kinderen voor Kinderen. Het gaat snel dus met Skip Gys. Weer zo'n zangtalent uit Zeeland. En met een naam die je onthoudt.

Klomppop: goed bezig

Klomppop onthulde vandaag de eerste vijf namen voor het festival van dit jaar. Een mooi rijtje, met als voornaamste act Moke, recent nog te zien in 't Beest in Goes. Met het strikken van Caro Emerald en Go Back To The Zoo laat de organisatie blijken dat ze goed inspeelt op wat sterk in opkomst is en wat in de periode tot mei alleen maar aan populariteit zal winnen.

Vooral Caro Emerald is zich als een publiekstrekker aan het ontwikkelen. Haar nostalgische klinkende mengeling van stijlen zoals jazz en mambo is voor menigeen behoorlijk onweerstaanbaar. Dat gold zeker voor het nummer Back It Up, maar ook de huidige single A Night Like This staat niet voor niets hoog in de hitlijsten.

Go Back To The Zoo is misschien nog wat minder bekend, maar wordt wel gezien als een van de Nederlandse acts die het dit jaar gaan maken. Een album komt eraan. De single Electric is een mooie voorbode:

Verder heeft Klomppop Circle J als afsluiter aangekondigd en bovendien de komst van Saint Jude, een wat mysterieuze Britse band, die best lekkere muziek maakt en al eens heeft samengespeeld met Ron Wood, dus dat lijkt wel goed te zitten.

Wat opvalt is dat het relatief kleine Klomppop wat programmering betreft zeker niet hoeft onder te doen voor het Bevrijdingsfestival, dat de laatste jaren toch behoorlijk is gedevalueerd en het ook dit jaar zonder een echt grote publiekstrekker moet stellen. Krimpende budgetten en hogere vraagprijzen van de artiesten worden in Vlissingen steevast als verklaringen genoemd, maar daar lijkt men in Ovezande in elk geval wat minder last van te hebben. Maar ook bijvoorbeeld Graauwrock, op dezelfde dag als Klomppop (13 mei, Hemelvaartsdag), slaagt erin een grote naam als Clouseau te strikken.

Russische roulette van Danny Vera

's Avonds speel je in een verpleeghuis in Zierikzee, de volgende dag ben je in alle vroegte te gast in het ochtendprogramma van Giel Beelen op 3FM. Danny Vera draait er zijn hand voor niet om. Hij wil, waar dan ook, laten horen wat hij kan en zijn jongste album Pink Flamingo onder de aandacht brengen.

En dat lukt hem aardig. Vooral door zijn wekelijkse verschijning in het tv-programma Voetbal International en het nummer Heading For The City, dat veelvuldig te horen is onder de tv-commercial van Royal Club, groeit zijn landelijke bekendheid gestaag.

Dat nummer speelde hij vanochtend uiteraard bij Giel Beelen, maar ook een verrassende cover van Rihanna's Russian Roulette. Misschien wat sentimenteel, zeker op de vroege morgen, maar toch heel bijzonder. Mooi trompetje ook:

Er zit overigens weer een groot optreden van Danny in Zeeland aan te komen. Op 5 mei speelt hij op het Bevrijdingsfestival in Vlissingen.

Ploctones: ongehoord inventief

Foto: Govert Driessen

De timing was onbedoeld perfect. Een paar dagen nadat bekend werd dat gitarist Anton Goudsmit de Boy Edgar Prijs ontvangt (en dus kan worden toegevoegd aan de inmiddels indrukwekkende lijst met laureaten), speelde hij gisteravond met zijn band de Ploctones in 't Schuttershof in Middelburg, op uitnodiging van Muziekpodium Zeeland.

,,Waar komen jullie ineens allemaal vandaan", vroeg Goudsmit aan het begin van het concert verbaasd. Middelburg, zo zei hij, leek uitgestorven, maar de zaal stond vol, overvol bijna. Toch is het ook niet zo verwonderlijk, gezien de aandacht voor Goudsmit en de prijs én gezien het feit dat de Ploctones bekend staat als een van de beste jazzformaties in Nederland.

Het kwartet maakte de niet geringe verwachtingen moeiteloos waar. Virtuoos, inventief, ongehoord, ongeremd, onnavolgbaar, opzwepend, wars van ongeschreven muzikale wetten en scheidslijnen tussen genres. De 'onnavolgbare' Martijn Vink met zijn heerlijke drumsolo's, Jeroen Vierdag die mooie zwoegde op zijn bassnaren, Efraïm Trujillo die een veelheid aan klanken en stemmingen aan zijn saxofoon ontlokte en Goudsmit zelf die - net als bij New Cool Collective - met zijn spel én mimiek iedereen voor zich inneemt. Zoals trouwens ook van Trujillo het spelplezier afspat.

De band speelde vooral eigen werk, voornamelijk van het jongste album 050, maar ook bijvoorbeeld Time Remembered van Bill Evans. Een hoogtepunt blijft Goudsmits Pig's Eye Popsuckle, een lieflijk nummer dat ineens een woeste uitbarsting kent. Heel mooi was ook het ingetogen Ernesto, dat Trujillo en Goudsmit zonder hun kompanen speelden.

Voor wie het heeft gemist: de Ploctones zijn donderdag 15 april opnieuw in Zeeland, maar dan in Porgy en Bess in Terneuzen.

Op de video het slot van het nummer Rrrita:

N.B. Lantvanbelogte was er ook.

John Mayer op Brouwersdam?

Binnen een paar weken moet de line-up van de vijfde editie van Concert at Sea duidelijk worden. Eén act staat al vast: mede-initiatiefnemer Bløf, dat opnieuw op zijn eigen festival zal optreden. De rest is nog speculeren, maar ook dat is een aardige bezigheid.

Een grote publiekstrekker, zoals vorig jaar Marco Borsato (video), is opnieuw noodzakelijk om tienduizenden mensen eind juni naar de Brouwersdam te lokken. Binnen Nederland blijven eigenlijk nog maar twee namen over die daarvoor in aanmerking komen en die nog niet eerder op het festival waren te zien: Anouk en Guus Meeuwis. Ook de publiekspoll op Hyves wijst dat uit. De kans dat Meeuwis ja zegt lijkt me groter dan bij Anouk.

Acda & De Munnik zie ook nog wel eens komen en volgens mij maakt Waylon eveneens een goede kans, evenals Alain Clark. Andere mogelijke kandidaten, al doordenkend: Kane, Wouter Hamel, Marike Jager, Moss (persoonlijke tip), J.B. Meijers, Moke, Sabrina Starke. Verder is het heel goed denkbaar dat, uit Zeeland, Patrick Le Duc te zien zal zijn. Paskal Jakobsen en Peter Slager van Bløf hebben zich niet voor niets achter hem geschaard en geholpen bij zijn debuutplaat, die binnenkort verschijnt.

Hopelijk niet dit jaar: VanVelzen, Racoon en Ilse DeLange. Allemaal niets mis mee, maar ze stonden al herhaaldelijk op Concert at Sea en een derde keer in vijf jaar is wel erg veel van het goede.

De organisatie van het festival is ook weer op zoek naar een internationale artiest. De Hyves-poll geeft al aan in welke richting wordt gekeken. Maria Mena was vorig jaar een gouden greep en is nu wéér populair. John Mayer scoort vooralsnog het hoogst en dat zou een mooie naam zijn. Bovendien hebben de mannen van Bløf hem vorige week waarschijnlijk ontmoet bij De Wereld Draait Door. Wellicht dat daar wat stekken zijn gestoken.

Verrassende namen op het keuzelijstje: Joe Jackson, Pink, Madness, UB40, Fun Lovin' Crimimals. Ik zie ze nog niet zo snel naar de Brouwersdam komen, maar wie weet...

Concert at Sea heeft zich aangesloten bij de campagne Weet waar je koopt en waarschuwt dus nadrukkelijk voor handelaren die tickets tegen woekerprijzen verkopen. Bij Ticket For Sale kost een dagkaart bijvoorbeeld 65 euro, terwijl het festival zelf 30 euro rekent (weekendkaart 50 euro). En dat terwijl het evenement voorlopig nog niet is uitverkocht.

Update 22 januari 2010: Komst K's Choice bevestigd.