Stichting Cavak toont volop filmtalent

Dat er in Zeeland verrassend veel filmtalent rondloopt, blijkt elk jaar onder meer tijdens Delta Shorts, onderdeel van Film by the Sea. Sinds enige tijd zet ook de Stichting Cavak zich actief in om amateurfilmmakers te ondersteunen en onder de aandacht te brengen. Dat dat mooie resultaten kan opleveren bleek vrijdagavond in het Spiegeltheater in Middelburg, waar de oogst van dit jaar werd vertoond.

Dorsvloer vol confetti - The Movie

Een grote verrassing was het niet, het nieuws dat vandaag naar buiten kwam: de filmrechten van Dorsvloer vol confetti zijn verkocht. De Zeeuwse bestseller van Franca Treur lijkt dus te worden verfilmd. 'Lijkt', want lang niet alle gevallen waarin de filmrechten van een boek worden verhandeld leiden ook daadwerkelijk tot een film.

Column Film, de koper in dit geval, klinkt echter vastbesloten. Volgens Gijs van de Westelaken is het streven de film volgend jaar zomer te gaan opnemen. In - dat staat ook al vast - Zeeland. ,,Dit is een heel belangrijk project voor ons", aldus Van de Westelaken, die het plan voor verfilming al opvatte nog voordat het boek uitgroeide tot een literaire hit. Hij vond de roman vooral fascinerend omdat het nu eens een beeld schetste van een reformatorische jeugd dat niet verstikkend is.

Zeeuwse Ridders denderen voort

Roel en Sander Willemse in Zeeuwse Ridders.

Het succes van de ringrijdersfilm Zeeuwse Ridders tijdens Film by the Sea blijkt een flink staartje te krijgen, waarvan het einde nog niet in zicht is. Komend weekend zijn er vijf extra voorstellingen in CineCity, maar er is meer op komst.

Vader en zoon De Nooijer & Jane

Paul en Menno de Nooijer hebben weer iets bijzonders tot stand gebracht: Jane, samen met de in Goes geboren componist Jorrit Tamminga en de musici Erik Bosgraaf en Ishar Elias. Komende woensdag en donderdag is de multimediale voorstelling te zien in het kader van het Nederlands Film Festival in Utrecht, vrijdag 8 oktober volgt de Grote Kerk in Veere, bij Muziekpodium Zeeland.

Schelde-documentaire op tv

Voormalig Scheldeterrein in Vlissingen (foto: Gerwin Filius)

Naast Zeeuwse Ridders zorgde De Schelde - Vergeten trots deze maand voor Zeeuws succes tijdens Film by the Sea. Deze mooie documentaire van Margot Schotel eindigde als zevende in de 'Filmbarometer'. Voor wie de film heeft gemist: vanavond om 18.30 uur wordt deze uitgezonden via Omroep Zeeland en daarna om de twee uur herhaald. Online kijken kan ook.

AfrikaFilmFestival

Het culturele aanbod in Goes is weliswaar niet overdadig, maar gelukkig zijn de afgelopen jaren diverse heel aardige nieuwe initiatieven ontstaan, zoals Goes in Concert, het festival Beelden aan water en het in ere herstelde Muziekfestival Goes.

In het kader van het Afrikajaar gebeurt er ook veel dat de moeite waard is, met wat mij betreft als een van de hoogtepunten het AfrikaFilmFestival, dat maandag begint: 25 voorstellingen in negen dagen, verdeeld over bioscoop Merral en filmhuis 't Beest. Veel indrukwekkende films, en ook nog eens tegen lage prijzen (vijf euro).

Wat krenten uit de Afrikaanse pap: de openingsfilm I Am Because We Are (documentaire over aids in Malawi), I Bring What I Love (documentaire over de Senegalese zanger Youssou Ndour), The Constant Gardener (al bijna een klassieker), Tsotsi (over een straatjongen in Johannesburg) en U-Carmen E-Khayelitsha (een vrolijkmakende Afrikaanse variant op Bizets opera Carmen).

Een film die tijdens Film by the Sea 2005 diepe indruk achterliet, is Shooting Dogs van Michael Caton-Jones (komende woensdag te zien in 't Beest). In dezelfde periode kwamen nog twee voorname films uit over de Rwanda-genocide: Hotel Rwanda en Sometimes In April, maar Shooting Dogs is - hoewel puur als film gezien misschien niet volmaakt - wat mij betreft de indringendste. Toen destijds in Vlissingen na afloop van de film het licht in de zaal weer aanging, bleef vrijwel iedereen nog een tijd zitten. Verbijsterd, ondersteboven.

De Storm op komst

Weinig Nederlandse films kregen al tijdens het maken ervan zoveel aandacht als De Storm. Hoewel het nu nog ruim zeven maanden duurt voordat de film in première gaat, is de teaser/trailer sinds gisteren al te zien:



Dat belooft wat. Groots opgezet, 'episch', dramatische muziek, gefilmd in 'teruggehouden tinten', zoals regisseur Ben Sombogaart (De Tweeling, Bride Flight) het deze week in De Wereld Draait Door omschreef. De verwachtingen zijn inmiddels zo hoog, dat je bijna gaat vrezen dat de film alleen nog maar kan tegenvallen.

De bedoeling is dat De Storm in september de opening van Film by the Sea wordt. In Vlissingen dus. ,,Een heel mooie plek", zei Matthijs van Nieuwkerk. En dat beaamde Sombogaart.

Zie ook: Luctor et Emergo in Vlaamse polder.

Mooie film met Zeeuws tintje

Rifka Lodeizen in 'Kan door huid heen'.

Een Nederlandse film die niet over de oorlog gaat, waarin maar weinig actie voorkomt en die toch buitengewoon meeslepend is. Esther Rots presteert het met haar eerste lange speelfilm Kan door huid heen, die afgelopen avond tijdens in het filmfestival in Rotterdam haar wereldpremière beleefde. Het is bovendien een film met een opvallend Zeeuws tintje.

Het Luxor-theater was uitverkocht voor de première. Charlie Dée zong voorafgaand When, een van de nummers uit de opvallende soundtrack van de film. Rots bedankte in steenkolenengels iedereen 'who stuck their neck out for this film'.

Nog voordat de aftiteling zich ontrolde, klonk er een groot en welgemeend applaus. Terecht, want de titel mag dan niet echt lekker bekken, Kan door huid heen is een even aangrijpend als intens psychologisch drama dat bijna letterlijk onder de huid kruipt. Het gaat over een vrouw, Marieke (Gouden Kalf-waardige rol van Rifka Lodeizen), die na een plotselinge relatiebreuk en een traumatische ervaring haar intrek neemt in een bouwval in Zeeland.

De opnames vonden weliswaar grotendeels plaats net over de grens, in Sint-Margriete (nabij Waterlandkerkje), maar Zeeuws-Vlaanderen en haar weidse akkers - veelal desolaat, soms ook van een bijzondere schoonheid - hebben een mooie bijrol.

Jammer dat Kan door huid heen, die donderdag in Nederland uitkomt en naar het filmfestival van Berlijn gaat, vooralsnog niet in Zeeland te zien zal zijn.