Hij was er: Bill Wyman

,,Ik heb dertig jaar met veel plezier bij de Stones gezeten", zei Bill Wyman vanavond in de Stadsschouwburg in Middelburg. ,,Maar als er één band is waar ik afgezien van de Stones in had willen spelen, dan is het Creedence Cleerwater Revival wel."

Dat was een mooi eerbetoon aan met name John Fogerty, zoals het hele concert eigenlijk een eerbetoon was aan sleutelfiguren uit de muziekgeschiedenis: Wilson Pickett, Fats Domino, Gene Vincent - noem ze maar op. Een uiterste onderhoudende les voor wie mocht denken dat de pophistorie met U2 of de Simple Minds begon.

En wat een muzikanten... Georgie Fame natuurlijk en Albert Lee, maar ook al die anderen. Wyman is eigenlijk veruit de beperktste en het aardige is dat hij dat ook volmondig erkent, er zelfs enigszins mee koketteert. Als die anderen zo goed zijn, dan kun je ook zonder problemen dienstbaar zijn, wat op de achtergrond blijven, de stille Stone uithangen. Om vervolgens tóch weer even uit te halen met Honky Tonk Women.

Een memorabele avond. En als het aan schouwburgdirecteur Peter de Neef ligt, zo zei hij in de pauze, komt het nog eens tot een herhaling.

Zie ook het videoverslag op de PZC-website.

Hij komt: Bill Wyman

De aankondiging leidde de afgelopen tijd tot reacties van verbazing en ongeloof. Bill Wyman? Dé Bill Wyman? In Middelburg? Toch staat de ex-Rolling Stone vanavond op het podium van de Stadsschouwburg. De zaal is compleet uitverkocht. Verstokte Stones-fans laten de kans niet lopen om zo in de nabijheid te verkeren van iemand die decennia deel heeft uitgemaakt van hun passie.

Zelf heeft hij dat tijdperk al lang achter zich gelaten. Vanavond zal hooguit een enkel Stones-nummer klinken, Honky Tonk Women waarschijnlijk. Wyman, 72 inmiddels, blijft verre van de geriatrische rock van versleten sterren die een karikatuur van zichzelf zijn geworden. Met zijn Rhythm Kings speelt hij uitsluitend voor zijn plezier en toert met liefde twee weken langs bescheiden theaters in plaatsen zoals Franeker, Heerlen en Middelburg.

Die Rhythm Kings zijn trouwens niet mis, met onder anderen Georgie Fame, gitarist Albert Lee, sinds kort ook toetsenist Geraint Watkins en nog vijf doorgewinterde muzikanten. Zij zullen rijkelijk putten uit de muziekgeschiedenis, terwijl Wyman zich enigszins op de achtergrond opstelt. Ingetogen genietend.