Peter Broderick raakt juiste snaar

Mijn interesse was al gewekt door het interview dat onze PZC-medewerker René de Dreu met hem had. Enkele luistersessies - het album How They Are (2010) blijkt een klein meesterwerk - versterkten de nieuwsgierigheid alleen maar. En Peter Broderick stelde vanavond in Middelburg allerminst teleur. Sterker nog: het was een van de mooiste concerten die ik dit jaar heb gezien. Adembenemend soms.

Nieuw jaar, nieuwe muziek

Het Zeeuwse culturele jaar 2009 werd vandaag ingeluid met een nieuwjaarsconcert in de galerie van William Verstraeten. Georganiseerd door Ad van 't Veer, dus dat betekent Nieuwe Muziek.

Van 't Veer had drie grootheden uit het genre naar Middelburg gehaald: cellist Frances-Marie Uitti, pianist Geoffrey Douglas Madge en Willem Breuker. Hij greep de gelegenheid aan om nogmaals te wijzen op de noodzaak van (subsidie voor een) een gedegen archief voor Nieuwe Muziek. Met veel Uitti, Madge en Breuker dus.

Dergelijke concerten zijn steevast een bijzondere ervaring. En zeker als blijkt dat Verstraeten ook nog een een fraai, sfeervol concertzaaltje bij zijn galerie heeft weten te creëren. De intense verknochtheid van Van 't Veer aan de muziek van Xenakis en anderen is ook ontroerend.

Tegelijkertijd vraagt de muziek soms wel heel veel incasseringsvermogen. Hoe intens en virtuoos ook, het blijft veelal voor de fijnproevers.

Handtekening

Slechts van grote afstand kon je vanmiddag de 'handtekening' zien die William Verstraeten heeft gemaakt bij het Covra-gebouw in Vlissingen-Oost. Het complex zelf, met zijn Einstein- en Planck-formules, was al zijn kunstwerk; nu - vijf jaar na dato - heeft hij 21 betonnen cilinders geplaatst die samen de titel van het kunstwerk (Metamorfose 2003-2103) en zijn naam vormen.

 

 

Zeker zo boeiend is de tentoonstelling die Verstraeten samen met Dick de Bruijn bij de Covra heeft ingericht: Elementaire deeltjes. Het gelijknamige concept uit de fysica is de basis voor de opzet, om de overeenkomst - en verschillen - tussen wetenschap en kunst aan te geven. Maar het zijn vooral de namen van de deelnemers die indruk maken: Raoul De Keyser, Guy Mees, Daan van Golden, Leo Copers, Wolfgang Laib, Henric Borsten, Peter Koole, Ton Boelhouwer, Koen Delaere, Derk Thijs en Chris Brans

(op onderstaande foto (vlnr); z.t. (2008) van Koen Delaere, LA School van Peter Koole en Iron Lion Zion van Derk Thijs; foto RB)

 

De opening/onthulling - begeleid door Radioactivity van Kraftwerk - was tevens het publieke debuut in Zeeland van Lorenzo Benedetti, de nieuwe directeur van De Vleeshal. Een vriendelijke man, zo lijkt het, met Rolf & Viktor-uiterlijk, Hij hield een nogal academisch betoog over de invloed van de plaats, de directe omgeving, op de beleving van een kunstwerk. Bij de Covra speelt dat onmiskenbaar een rol, maar zeker ook bij de gotiek van De Vleeshal. Het was, zo zei hij, een van zijn voornaamste overwegingen om er directeur te worden.

100.000.000etc & Paalvast

Altijd de moeite waard, een bezoek aan de galerie van William Verstraeten in Middelburg, met die onmogelijke naam die meestal wordt afgekort tot Revolution 100.000.000etc Gallery. Een gouden greep is het aanpalende horeca-etablissement, dat altijd zorgt voor wat levendigheid en een bezoek extra aantrekkelijk maakt.
Momenteel hangt er, in de expositie The Blessed Mountain, van alles door elkaar, maar wel op een zorgvuldig gecomponeerde manier: werk van Zeeuwse kunstenaars zoals Wido Blokland, Michiel Paalvast en Verstraeten zelf naast dat van internationale grootheden zoals Damien Hirst, Dirk Braeckman en Jake & Dinos Chapman. Verrassend is vooral de inbreng van de jonge Paalvast, die een niet te stuiten ontwikkeling lijkt door te maken (foto: Open Lucht, 2008).



Van Verstraeten gaan we binnenkort nog meer horen, want hij is bezig op een bijzondee manier zijn 'handtekening' te zetten bij het Covra-gebouw (opslag radioactief afval) in Vlissingen-Oost, dat hij eerder al omtoverde tot een waar kunstwerk. Op 21 augustus wordt het resultaat onthuld.