Zeeland grossiert in nominaties 3FM Awards

Het opvallend onevenredige aandeel van Zeeland in de Nederlandse popmuziek blijkt maar weer eens in de nominaties voor de 3FM Awards, die gisteren werden bekendgemaakt: 4 kansen maar liefst voor Racoon, 2 voor Moss, 1 voor Bløf en 1 voor Destine. En kijk vooral eens naar de kandidaten in de categorie Beste Band: Racoon, Bløf én Moss, naast Di-rect en Go Back To The Zoo.

In de acht jaar dat de muziekprijs inmiddels bestaat, waren er in totaal 36 nominatie voor Zeeuwse - of aan Zeeland gelieerde - bands. Racoon staat aan kop met 15, Bløf volgt met 14, Moss met 4, Destine met 2 en Lola Kite (met Zeeuws-Vlaming Bram Vervaet) 1.

Van de 28 Zeeuwse nominaties in voorgaande jaren werden er 9 verzilverd, waaronder 6 door Bløf: Beste Band in 2006 en 2007, Beste Zanger in 2007, Beste Artiest Pop in 2007 en 2011 en Beste Album (Umoja) in 2007.

Racoon heeft tot dusverre drie awards in de prijzenkast staan, allemaal in 2006 veroverd: Beste Artiest Pop, Beste Single (Love You More) en de Schaal van Rigter. De kans dat er op 12 april een paar bij komen, is allerminst denkbeeldig.

Racoon voor vierde keer op Pinkpop

Jan Smeets van Pinkpop heeft duidelijk een zwak voor Racoon. Dit jaar treedt de Zeeuwse band opnieuw op tijdens het bekendste popfestival van Nederland. Dat is, na 2002, 2006 en 2008, alweer de vierde keer. En dat terwijl Bløf, minstens zo succesvol, tot dusverre - bij de gratie Smeets - slechts één keer werd geboekt (2006).

Vier Pinkpop-optredens in tien jaar, dat is toch iets bijzonders. Er zijn tot nu toe, in de meer dan veertigjarige festivalgeschiedenis, slechts twee bands die vaker op het festival hebben gestaan: Faithless (1997, 1998, 1999, 2002 en 2005) en Krezip (2000, 2001, 2003, 2007 en 2009). Anouk zal dit jaar ook de vijf volmaken. Acts die vier keer tot Pinkpop hebben geschopt zijn: Bush, Counting Crows, De Heideroosjes, Kaiser Chiefs, Lenny Kravitz, Live, Muse. Novastar, Placebo, Rage Against The Machine en Rowwen Hèze.

My Town

Geestige, pretentieloze videoclip bij My Town, de nieuwe single van Racoon. De band had fans opgeroepen videobeelden van hún stad in te sturen en een groot aantal fragmenten daarvan is gebruikt voor de clip.

Tussendoor zien we beelden van de band in Goes, waar het kwartet vandaan komt en waar - als we Kloetinge er voor het gemak ook toe rekenen - drie van de vier nog steeds wonen. Herkenbare beelden: Racoon op de Grote Markt, in het Vuilstraatje, bij het (niet echt gelijkende) graffiti-portret van de band op de kunstschutting langs de Piet Heinstraat.

En het blijft een lekker nummer, een van de betere van het jongste album Before You Leave.

Borsato op de Brouwersdam

(foto: Loe Beerens)

Marco Borsato treedt dit jaar op tijdens de vierde editie van Concert at Sea (26 en 27 juni). Niet op zaterdag, maar verrassend genoeg op de vorig jaar voorzichtig gelanceerde vrijdagavond. Dat betekent nu, ongetwijfeld, 2 x 55.000 = 110.000 mensen naar de Brouwersdam. Ofwel: het Zeeuwse mega-evenement wordt nog megaër.

Andere namen die vandaag naar buiten worden gebracht zijn: Racoon, VanVelzen, Ilse DeLange, Golden Earring, Bløf uiteraard en - de minst bekende maar zeker de niet minst interessante naam - Bertolf. Meer namen volgen.

Ben ik fan van Borsato? Nee, helemaal niet. Ben ik blij dat hij komt? Ja, zéér. Omdat hij zo past bij het karakter van het festival en omdat hij een van de weinigen in Nederland is die zo'n machtige (en onvoorspelbare) locatie en zo'n enorme massa écht aan kan, tot de achterste rijen weet te reiken. Bløf kan het, een paar anderen komen een aardig eind, maar verder houdt het hier wel op.

Met Borsato weet je - ook omdat hij slechts spaarzaam optreedt - dat hij er altijd iets bijzonders van maakt en in zo'n omgeving moet dat helemaal lukken. In die zin is hij de gedroomde CAS-act, waarvan eigenlijk werd gedacht dat het niet mogelijk was.

De rest van de line-up doet wel erg vertrouwd aan. VanVelzen is vaste gast inmiddels, Racoon en Ilse DeLange waren er ook in 2006, Bløf sluit net als in 2006 en 2007 de zaterdag zelf af, Bertolf is als jong talent in het rijtje een goede keus en Golden Earring, tsja... Het zou mooi zijn als er nog iets verrassenders, iets alternatievers bijkomt. De organisatie kijkt naar eigen zeggen nog over de grenzen, dus wie weet wat dat oplevert. En een persoonlijke tip (uit eigen land): Johan!


Ilse DeLange (foto: Rolf Bosboom)

Eric's Bar

Een van de bekendste cafés uit de Zeeuwse (en Nederlandse) popmuziek, La Strada in Goes, is gisteren getroffen door brand.

Het café is vooral ook bekend als Eric's Bar. Racoon, vaste klanten van La Strada, wijdde er een gelijknamig loflied aan, dat in 2001 op single werd uitgebracht en nog altijd een van hun aansprekendste nummers is. Als ik me niet vergis zijn de foto's van de band op hun eerste album (Till Monkeys Fly, 2000) ook in La Strada genomen.

This is home, this is roots
This is where you're understood
Take your bike and leave the car
Going straight to Eric's Bar

Benefiettechnisch gezien moeten in dit geval toch mooie mogelijkheden zijn, lijkt me. (Zoals de muziekwereld ook voorbeeldig in actie kwam na de brand in Panta Rhei.)

Huiskamerconcert Racoon

Begin oktober gaf Racoon een huiskamerconcert op een 'geheime locatie' in Middelburg. Omroep Zeeland zendt het vrijdag, tweede kerstdag, uit (vanaf 18.15 uur, elk heel uur herhaald tot de volgende morgen 11.00 uur).

Het is een fraaie registratie. Heel close gefilmd en dat versterkt het intieme karakter van het optreden. De band kwam toen net terug van enkele optredens in Duitsland ('danke schön', zegt zanger Bart van der Weide dan ook herhaaldelijk na een nummer) en is merkbaar ingespeeld.

Bovendien zijn al enkele dingen te horen (en te zien) die niet veel later in de theatertournee zouden opduiken, zoals de hilarische toegift bij Lucky All My Life, en Laugh About It dat wordt ingeleid met 'inspiratiebron' Blackbird van de Beatles. Mooi is ook hoe Brick van Ben Folds Five My Town en Close Your Eyes met elkaar verbindt.

In de aanloop naar de toegift eist Van der Weides zoontje Tim de hoofdrol voor zich op door hard 'Nog een liedje' te roepen. Als de zanger daarop zegt dat hij de volgende dag toch echt gewoon naar school moet, antwoordt de kleine: 'Mama heeft vrijgegeven'.

Kijken dus.

294 dagen

Blijft toch lastig, een website helemaal up-to-date houden. Al doet Racoon verder haar best. Wel aardig om te zien hoe zo'n band zich op internet manifesteert. Het nieuws is vooral te vinden op 'de' website, maar wie bijvoorbeeld de videoclips van het jongste album wil zien, vangt daar ondanks een aparte video-sectie bot. Die filmpjes staan weer op de Racoon-MySpace.

Ik heb toch nooit echt begrepen wat nu de toegevoegde waarde is van MySpace, afgezien van het tamelijk onzinnige verzamelen van 'vrienden'. Doordat bands, al dan niet noodgedwongen (want 'iedereen doet het'), op meerdere digitale podia aanwezig zijn, stuit je als muziekliefhebber vooral op een versnippering van informatie.

Overigens lijkt het weer elders ondergebrachte Racoon-forum - en je ziet die trend bij meer bands - zijn langste tijd wel te hebben gehad. Het aantal actieve deelnemers is de laatste tijd sterk teruggelopen. Zoekt men andere wegen om meningen te delen of is er geen behoefte meer aan?

Racoon in De Mythe in Goes

(foto Rob Walbers)

Vanavond voor de derde keer dit jaar (na de clubtour in maart in het Arsenaaltheater in Vlissingen en in september het optreden bij het Zeeland Nazomerfestival) naar Racoon, deze keer in De Mythe in Goes. Heb ze inmiddels al vele malen gezien, maar deze keer overtrof de band toch al mijn verwachtingen.

Je verwacht in het theater rustige, 'uitgeklede' versies van de bekende liedjes. Die waren er óók, maar veel nummers klonken vooral ánders, soms zelfs steviger dan op de plaat (zoals de nieuwe single Before You Leave), maar vooral verrassend, zoals de versies van Happy Family, Start A War (een 'Paolo Conte-uitvoering', zoals Bart van der Weide het zelf noemde), My Town (lees: Goes) en het sluitstuk Thinking Of You. Er werd zelfs een gloednieuw nummer gespeeld: Rudest Behaviour, meen ik dat-ie heet. En dat klonk niet verkeerd.

Maar wat me vooral trof was het rijkelijk citeren uit de muziekgeschiedenis, waarmee Racoon haar schatplichtigheid bewees aan diverse grootheden. Het begon al met het intro: Teardrop van Massive Attack. Later 'onthulde' gitarist Dennis Huige dat hij de riff van Laugh About It regelrecht heeft ontleend aan Blackbird van The Beatles, dat ook wordt uitgevoerd. Net voor de pauze was er een adembenemende uitvoering van Hallelujah, in de versie van Jeff Buckley. Na de pauze zong en speelde het viertal, dat opnieuw was aangevuld met toetsenist Manu van Os, enkele nummers gezamenlijk rond één microfoon op bluegrass-achtige wijze, waaronder de klassieker Man Of Constant Sorrow.

Zelden klonk Racoon zo geïnspireerd en overtuigend.

Setlist:
1. Teardrop
2. Run Out
3. Good And Ugly
4. Never Alone
5. Whatever Song
6. Blackbird
7. Laugh About It
8. Mrs. Angel
9. Brother
10. Clean Again
11. Happy Family
12. Hallelujah

(pauze)

13. Man Of Constant Sorrow
14. Lucky All My Life
15. Walk Away
16. Before You Leave
17. Lose Another Day
18. Rudest Behaviour (?)
19. Start A War
20. Love You More
21. My Town
22. Close Your Eyes

(toegift)
23. Bedroom Floor
24. Thinking Of You